Intrygująca książka hiszpańskiego mistrza, balansująca między esejem a fikcją - niedoszły prozaik, garbaty kopista, po dwudziestu latach literackiego milczenia zaczyna pisać pamiętnik, podążając tropem literatury, która nie powstała proza elegancka, subtelna, pełna niezwykłej erudycji, anegdot,
Trzeci tom przygód Billie, Simony i Aladdina, bohaterów "Szklanych dzieci" i "Srebrnego Chłopca". Niedługo Wielkanoc i Simona nie może doczekać się, żeby spędzić tydzień z babcią w Åhus. Ale coś niepokojącego dzieje się zarówno z babcią, jak i z domem. Babcia jest ciągle zmęczona i zamyślona. W
Te trzy nowele: "Kadry", "Szczegół" i "Usta" łączy nie tylko krótka forma, ale również zawarta w nich intencja: każda opowiada historię pewnej obsesji. Nowela Kadry utwór, który właściwie zapoczątkował karierę literacką Somozy opowiada o Marcelino Roimaro, młodym lekarzu, który przybywa do
"Jak należy interpretować tę zdumiewającą postać? Czy mamy tu do czynienia z wytworem wspólnej dla całej ludzkości mitopoetyckiej wyobraźni, która w pewnym momencie historii człowieka przedstawia mu obraz świata i jego samego? Czy to speculum mentis, w którym zostało ukazane zmaganie człowieka z
Maputo - stolica Mozambiku, środek nocy. José Antonio Maria Vaz słyszy strzały dobiegające z opuszczonego teatru, który sąsiaduje z jego piekarnią. Na scenie znajduje rannego chłopca o imieniu Nelio. Mankell opowiada historie dzieci, które aby przetrwać w kraju ogarniętym wojną domową, musiały
Nastoletnia Billie nie wierzy w duchy. Ale z jej domem naprawdę jest coś nie tak! Czasem słychać dziwne odgłosy, stukanie w okno, a lampa w salonie buja się tam i z powrotem bez żadnego powodu… Billie, szukając wraz z przyjaciółmi poprzednich lokatorów domu, wpada na trop niewiarygodnych wydarzeń
Wiosną 1938 roku uczeń Mesmera dostaje za zadanie wyleczyć z czkawki ubogiego Latynosa pozostawionego na łaskę losu w jednym z paryskich szpitali. Pozornie nic złego nie może się stać. A jednak mesmerysta Pierre Pain zostaje zamieszany w intrygę osnutą wokół rytualnego mordu o wymiarach
Jest noc. Stary ksiądz Sebastián Urrutia Lacroix, krytyk literacki i poeta średniej klasy, leży nękany gorączką. Z ciemności pokoju wyłaniają się twarze przyjaciół i sylwetki bohaterów zasłyszanych historii. Odległe miejsca i wrażenia nabierają złudnej ostrości, a na pół zatarte nazwiska dręczą
Léa zbliża się do pięćdziesiątki. Choć powoli żegna się z profesją kurtyzany, wciąż ma ciało budzące pożądanie - dorodne, o piersiach i pośladkach jędrnych niczym ciało nimf na włoskich fontannach. Uwielbia przepych, dojrzałe wina i młodych mężczyzn. Tak młodych jak Chéri, dwudziestopięciolatek,
1903 rok, małe szwajcarskie miasteczko położone wśród lasów, owładnięte widmem strachu... Rosa, córka sędziego, umiera na zapalenie opon mózgowych. Dzień po pogrzebie ktoś dokonuje gwałtu na jej zwłokach i rozrywa je na części. W pobliskich miejscowościach dochodzi do podobnych zbrodni. Psychopata
